سیمین بهبهانی

سرخ و سبزت بنازم، کاین چنین روسفیدی

سیمین بهبهانی در شعری نمادین، تلاش مداوم ایرانیان برای رهایی از دو کشور روسیه و انگلیس_که در تاریخ ایران زخمهای بسیاری به پیکر مردم این سرزمین نشانده اند_ را در شعرش به تصویر می‌کشد.

وطنیات / ۳۱

ای وطن! با تو بسته‌ام عهدی/ جانم از آنِ توست، تن تا هست  

بن‌مایه اصلی این شعر بر مدار یک پارادوکس عمیق انسانی شکل گرفته است: نفی آرزوی جنگ در عین پذیرش واقعیت تحمیل‌شده آن و واکنش فعال در دفاع از میهن.

وطنیات/۲۵

«بیار نامه که بنویسم...» مکاتبه شاعرانه از تهران تا کالیفرنیا

پس از پایان جنگ تحمیلی هشت ساله، سیمین بهبهانی در تهران و  علیرضا شجاع‌پور در کالیفرنیا، دو شاعری که «ایران» و «وطن» مضامین پرتکرار شعرشان بود، به شیوه مکاتبات منظوم با هم به گفتگو پرداختند.

وطنیات / ۲۱

دوباره می‌سازمت وطن؛ شعر پایداری از خرمشهر تا تهران

سیمین بهبهانی از مردمانی سخن می‌گوید که در تنگدستی زندگی می‌کنند، کودکانشان از سنین پایین کار می‌کنند و در عین حال، بار اصلی فداکاری و مقاومت اجتماعی را بر دوش دارند.

وطنیات/ ۲

جلوه‌های مادری در اشعار بهبهانی پررنگ است

وطن در شعر زنان شاعر اغلب با نمادهای مادرانه، عاطفی و مقاومتی آمیخته شده، جایی که سرزمین به مثابه مادر یا معشوقه‌ای رنج‌کشیده بازنمایی می‌شود.​