به گزارش خبرنگار مهر در نشست تخصصی چالش های درخت کاری در ایران موضوعات مختلفی از مباحث درختکاری مورد بحث و تبادل نظر قرار گرفت.
در این جلسه کارشناسان درختکاری انسانی در برخی نقاط کشور مثل کاشان و کرمان برای جلوگیری از بیابان‌زایی و همچنین درختکاری در اطراف تهران به عنوان نمونه های عینی مورد بررسی و کنکاش علمی قرار گرفته و به آسیب شناسی آن پرداختند.
در این نشست به طور ویژه موضوعاتی مثل درختکاری در پارک سرخه حصار و چیتگر به طور ویژه مورد بحث قرار گرفته و علل خشکی شدن درختان این پارک ها مورد تبادل نظر قرار گرفت.
حمیدرضا ناصری، رئیس مرکز تحقیقات بین‌المللی بیابان دانشگاه تهران، در حاشیه این نشست با اشاره به چالش‌های پیش روی توسعه پوشش گیاهی در مناطق خشک و نیمه‌خشک، تصریح کرد: ما در این نشست به دنبال رفع تضاد آرای میان بخش‌های آموزش، پژوهش، اجرا و بخش خصوصی هستیم تا با تدوین پروتکل‌های علمی، سرمایه‌گذاری‌ها در این حوزه به نتایج مطلوب منجر شود.
همچنین حسین آذرنیوند، مدرس دانشگاه منابع طبیعی تهران، با تأکید بر لزوم تغییر رویکرد از «کاشت صرف» به «مدیریت پایدار» گفت: «یکی از بزرگترین اشتباهات در پروژه‌های پوشش گیاهی، عدم توجه به بررسی‌های منطقه‌ای است.
در نشست چالش های درختکاری همچنین متخصصان بر این نکته اتفاق نظر داشتند که مدیریت منابع انسانی و دانش فنی، پاشنه آشیل اصلی در پروژه‌های پوشش گیاهی است.
کارشناسان در عین حال تأکید کردند که کاشت درخت نباید یک امر ساده و غیرتخصصی تلقی شود، بلکه انجام آن نیازمند حضور متخصصین برای جلوگیری از هدررفت منابع آب و خاک است.
در پایان تأکید شد که برای مقابله با بحران خشکسالی و تغییرات اقلیمی، مدیریت اصولی و علمی تنها راه نجات است؛ راهی که مستلزم حمایت تشکیلات علمی، پژوهشگاه‌ها و همکاری نزدیک شهرداری‌ها و نهادهای اجرایی با پشتوانه دانش اکولوژیک است.
نظر شما