به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از الجزیره، نسل‌کشی اسرائیل، ساکنان نوار غزه را ناگزیر کرده است برای سازگاری با شرایط سخت زندگی ناشی از کمبود ابزار و امکانات در نتیجه جنگ و تحریم و محاصره، راه‌حل‌هایی غیرمتعارف ابداع کنند.
ابتکارها و اختراعات ساکنان این منطقه بسیار متنوع بوده و به آنها در تسهیل امور روزمره کمک کرده است؛ از تهیه غذا و شستن لباس گرفته تا تولید برق، تصویربرداری و جابه‌جایی و حتی ساخت استحکاماتی برای محافظت از خود در برابر گلوله‌های اشغالگران.
اختراع ماشین لباسشویی دستی
تیسیر عبید، تولیدکننده محتوا، برای کمک به خانواده‌اش با استفاده از وسایل در دسترس، یک ماشین لباسشویی ساخت. این دستگاه از یک سبد و دسته جارو تشکیل شده بود که با ترکیب آنها وسیله‌ای ساخته شد و از رنج خانواده‌اش، به ویژه در فصل زمستان، کاست.
عبید همچنین برای مقابله با جوندگان، از قوطی‌های خالی مواد غذایی استفاده کرده و دیوارها و اتاقک‌های کوچکی می‌سازد.
آموزش آشپزی در چادر
احمد الکحلوت، آشپز غزه‌ای، چادر خود را به آشپزخانه و استودیوی تصویربرداری تبدیل کرده است. او با استفاده از ابزارهای ابتدایی، جزئیات زندگی روزمره و مراحل تهیه غذا را مستند می‌کند تا تصویری از رنج و مشقتی که مردم غزه با آن روبه‌رو هستند، به جهان خارج منتقل کند.
تالا درویش، دیگر تولیدکننده محتوا، تلاش می‌کند رنج ساکنان غزه را به تصویر بکشد. تالا می‌گوید: با کمبود شدید ابزارهای تصویربرداری، از جمله میکروفون، دوربین و تلفن همراه روبه‌رو هستیم و حتی پیدا کردن همین وسایل موجود نیز آسان نیست. من برای پیدا کردن یک میکروفون بسیار زحمت کشیدم و دوربین را از زیر آوار بیرون آوردم.
تولید برق با ابزارهای ساده
محمد جمعه الدباری و شماری دیگر از شهروندانی که از شهر رفح آواره شده‌اند، در منطقه المواصی در خان‌یونس واقع در جنوب غزه، از یافتن راهی جهت تأمین برق با کمترین هزینه و ساده‌ترین ابزارها خبر می دهد. به این ترتیب آنها امور روزمره خود، به ویژه شارژ تلفن‌های همراه و تأمین نیازهای ساده خانگی مانند روشنایی را امکان‌پذیر می کنند.
الدباری می‌گوید این ایده پس از افزایش سرسام‌آور قیمت منابع جایگزین انرژی، به‌عنوان راهکاری اضطراری مطرح شد. هزینه هر پنل خورشیدی به ۱۵ هزار شِکِل، معادل حدود پنج هزار دلار، رسیده بود. همین مسئله آنها را به جست‌وجوی راه‌حل‌های جایگزین واداشت و سرانجام توربین‌های بادی دست‌ساز را تولید کرد که با ابزار و قطعات باقی‌مانده از ویرانی‌های جنگ، مانند دوچرخه‌های برقی و معمولی و لوله‌های گلخانه‌های کشاورزی که از زیر آوار بیرون آورده بودند، ساخته شدند.
ساخت سنگر و خاکریز
یک خانواده آواره در منطقه المواصی خان‌یونس برای محافظت از تنها الاغ خود در برابر تیراندازی‌های مکرر ارتش اشغالگر صهیونیستی در منطقه، گودالی در زمین حفر کرد و آن را با خاکریز پوشاند. این الاغ منبع درآمد ۵ خانواده است.
در بیت‌لاهیا، منطقه المشروع و محله السلاطین که در نزدیکی خط زرد قرار دارند، تیراندازی‌های شدید از سوی جرثقیل‌های ارتش صهیونیستی و مزدوران آنها، شهروندان را به ساخت خاکریزهایی برای محافظت از خود و خانواده‌هایشان واداشته است.
ابومحمد پس از آنکه گلوله نظامیان صهیونیست به تخت دختر نوزادش اصابت کرد، چارچوب یخچال‌های خراب و خالی را خرید تا آنها را با خاک پر کند و امنیت خود را به این ترتیب تامین کند.
با نزدیک شدن فصل زمستان و برای کاهش خطر ورود آب دریا، انجمن فرهنگی و هنری «میاسم» با حمایت «آشپزخانه مرکزی جهانی»، با استفاده از قابلمه‌های فرسوده مانعی ایجاد کرده است تا از مقر این انجمن و اردوگاه المیناء در برابر سرازیر شدن آب دریا محافظت کند و آثار آن را هنگام بارندگی کاهش دهد.
اسکناس جایگزین
در محله الزیتون شهر غزه، یک فلسطینی به نام ابومعتصم نصار برای جبران کمبود پول نقد و قطع اینترنت در غزه، نوعی اسکناس ابتکاری طراحی و عرضه کرده است. این اسکناس در ارزش‌های مختلف دو، سه، چهار و ۱۰ شِکِلی منتشر شده و در خرید از مغازه‌ها و رستوران‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. این ابتکار، انجام معاملات روزمره بیش از دو هزار نفر را آسان کرده است.
نصار درباره سازوکار نظام مالی جایگزین خود توضیح می‌دهد که هر دوشنبه و پنجشنبه به صاحبان مغازه‌ها سر می‌زند، اسکناس‌های در اختیار آنها را جمع‌آوری و مبالغ را محاسبه می‌کند و سپس از طریق یک اپلیکیشن بانکی، معادل آن را به حسابشان واریز می‌کند.
تولید نیمکت‌های مدرسه
عدنان عجّور، نجار غزه‌ای، برای بهره‌برداری از چوب سکوهای حمل کمک‌های بشردوستانه و کالاهای واردشده به نوار غزه، آنها را از هم باز می‌کند و با شکل‌دهی دوباره به چوب‌ها، نیمکت‌های مدرسه‌ای می‌سازد تا جایگزین نیمکت‌هایی شوند که اشغالگران ویران کرده‌اند.
آتل‌های پزشکی
بیمارستان صحرایی الزوایده با وجود کمبود شدید تجهیزات و کادر متخصص، همچنان خدمات فیزیوتراپی و توان‌بخشی ارائه می‌دهد. این بیمارستان علاوه بر درمان مجروحان تازه، مسئولیت رسیدگی به بیمارانی را نیز بر عهده دارد که در نتیجه جنگ دچار معلولیت‌های دائمی یا موقت شده‌اند.
محمد الیازجی، مسئول بخش فیزیوتراپی این بیمارستان، گفت روزانه بین ۶ تا ۱۰۰ مجروح به این مرکز مراجعه می‌کنند و جلسات فشرده توان‌بخشی دریافت می‌کنند. کمبود تجهیزات و لوازم پزشکی و جلوگیری اشغالگران از ورود این اقلام، آنها را واداشت تا در اوایل سال ۲۰۲۵ واحدی برای ساخت آتل‌های پلاستیکی راه‌اندازی کنند که در آن از مواد محلی موجود به‌عنوان جایگزین اقلام کمیاب استفاده می‌شود.
نظر شما