به گزارش خبرنگار مهر، مراسم وداع با پیکر محسن راستانی عکاس نام‌آشنای مستند و دفاع مقدس، امروز سه‌شنبه ۵ آبان از مقابل خانه هنرمندان ایران برگزار شد تا یاد و خاطره بیش از چهار دهه تلاشِ مستمرِ این هنرمند در ثبت رویدادهای اجتماعی و تاریخ معاصر گرامی داشته شود.
در این مراسم، جمع کثیری از عکاسان و هنرمندان از جمله حبیب رضایی، جاسم غضبان‌پور، محمد فرنود، مجید ناگهی، محمدحسین حیدری، فرهاد سلیمانی، حمید فروتن، مهدی قاسمی، مجید عسگری‌پور، حامد شکیبانیا، ساتیار امامی، فاطمه بهبودی، محمدمهدی عسگرپور و ... حضور داشتند.
در آغاز این مراسم پس از تلاوت آیاتی چند از کلام‌الله مجید و بخشی از مستند زندگی این عکاس فقید پخش شد. مسعود زنده‌روح کرمانی از دوستان و همکاران راستانی نیز اجرا را برعهده داشت.
سیف‌الله صمدیان در سخنرانی خود با یادآوری نخستین آشنایی‌اش با صدای محسن راستانی در تلویزیون و پیوند عمیق نام او با خرمشهر و شهید محمد جهان‌آرا، از دست دادن او را ضایعه‌ای جبران‌ناپذیر خواند.
وی، راستانی را انسانی استثنایی و شیرین‌سخن توصیف کرد و افزود: پیش از دیدن عکس‌ها، محسن راستانی فضایی معنوی و انسانی را به مخاطب منتقل می‌کرد.
صمدیان با یادآوری همکاری‌شان در مجله «تصویر»، به روحیه جستجوگر و سفرهای او به مناطق بحرانی مانند بوسنی اشاره کرد.
وی همچنین با اشاره به پروژه عکاسی «خانواده ایرانی» محسن راستانی گفت: این پروژه سیاه‌وسفید با پس‌زمینه‌های سفید بود در آن چهره‌ها بدون هیچ‌پیرایه‌ای به نمایش درآمدند. راستانی با قدرت روان‌شناختی کم‌نظیر خود توانست عمیق‌ترین و واقعی‌ترین چهره اقشار مختلف جامعه، از روستاییان تا اساتید دانشگاه را در برابر دوربین ثبت کند و عشق عمیق خود به ایران را به تصویر بکشد.
در ادامه، صمدیان با اشاره به آرزوی راستانی برای تداوم پروژه «خانواده ایرانی» پیش از درگذشتش، پیشنهاد داد که برای زنده نگه داشتن نام و نگاه این هنرمند، جایزه‌ای مستمر با محوریت «خانواده ایرانی» به نام او پایه‌گذاری شود.
در بخش دیگری از این مراسم، مهران کاشانی از دوستان نزدیک محسن راستانی، به بیان ویژگی‌های شخصیتی، نگاه و دغدغه‌های فرهنگی این عکاس فقید پرداخت و ابعاد تازه‌ای از زیست هنری و اخلاقی او را برای حاضران روایت کرد.
در بخش بعدی مراسم، رایحه راستانی فرزند محسن راستانی نیز گفت: وقتی به پدرم فکر می‌کنم یک کادر مربع سفید و تصویری سیاه‌وسفید، شفاف و با کنتراست بالا، در ذهنم شکل می‌گیرد؛ تصویری که به نظرم آدم‌ها شبیه آن هستند. بابا هم به همین اندازه پرکنتراست بود؛ سیاه‌وسفید و با کمی خاکستری، در اخلاقش، حرف زدنش و راه رفتنش. یا تو را به شکل صلح، سبک، پاک و سفید می‌دید یا مثل جنگ، پر از حادثه‌های تلخ و تاریک. آدم‌ها هم در کنارش همین‌قدر دچار نوسان می‌شدند.
وی بیان کرد: این همه سرسختی پدرم، کلافه‌ام می‌کرد. سرسخت مثل عکس‌هایش، سخت و محکم و استوار بود.
در پایان مراسم نیز پس از اقامه نماز و وداع خانواده، دوستان و جامعه عکاسی کشور، پیکر محسن راستانی با نوای موسیقی خوزستانی به سوی خانه ابدی بدرقه شد.
نظر شما