به گزارش خبرگزاری مهر به نقل از هلث دی نیوز، پژوهشگران گزارش دادند نوجوانانی که تا ساعات پایانی شب از گوشی خود استفاده می‌کنند، دچار تأخیر در خوابیدن می‌شوند، مدت‌زمان کل خوابشان کاهش می‌یابد و خوابی ناآرام‌تر و منقطع‌تر را تجربه می‌کنند.
تیمی به سرپرستی دکتر «دیمیتری کریستاکیس»، استاد طب عمومی کودکان در موسسه تحقیقات کودکان سیاتل، نتیجه‌گیری کردند که: «این یافته‌ها نشان می‌دهد کاهش استفاده از گوشی‌های هوشمند در ساعات شب- به‌ویژه پس از ساعت ۱۰ شب و درست پیش از زمان خواب- می‌تواند به بهبود سلامت خواب در نوجوانان کمک کند.»
در این پژوهش، محققان داده‌های مربوط به ۴۲۵ نوجوان (با میانگین سنی نزدیک به ۱۵ سال) را که در یک مطالعه جاری پیرامون رشد مغزی نوجوانان شرکت داشتند، مورد تحلیل قرار دادند. آنها اطلاعات مربوط به حدود ۷۶۰۰ شب را از این شرکت‌کنندگان گردآوری کردند.
نتایج نشان داد در شب‌هایی که نوجوانان پس از ساعت ۱۰ شب، بیش از میانگین معمول خود از گوشی استفاده می‌کردند، به‌طور میانگین ۲۰ دقیقه کمتر می‌خوابیدند و بیش از یک ساعت (۶۴ دقیقه) دیرتر به خواب می‌رفتند.
به گفته پژوهشگران، احتمال اینکه نوجوانانی که به‌شدت درگیر گوشی‌های خود هستند، پس از به خواب رفتن، دوباره در نیم‌ساعت اول بیدار شوند نیز بیشتر است.
این مطالعه همچنین نشان‌دهنده نوعی «رابطه دوز-پاسخ» (تأثیر متناسب با میزان استفاده) است؛ بدین معنا که هر دقیقه استفاده بیشتر از گوشی هوشمند پس از ساعت ۱۰ شب، باعث می‌شود زمان به خواب رفتن باز هم به تعویق بیفتد و از کل مدت‌زمان خواب کاسته شود.
دکتر «دنیل بیگمن»، روان‌پزشک کودک و نوجوان و متخصص طب خواب در مجموعه نورث‌ول هلث در نیویورک که این یافته‌ها را بررسی کرده است، می‌گوید: «به‌طور خلاصه، این مطالعه نشان می‌دهد که استفاده از گوشی، زمان خواب را به تعویق می‌اندازد و رسیدن به یک خواب پایدار و عمیق را دشوارتر می‌کند.»
او در یک بیانیه خبری اظهار داشت که چندین دلیل احتمالی برای این موضوع وجود دارد.
دکتر بیگمن می‌گوید: «نخست اینکه، هر نوع فعالیتی پیش از زمان خواب، جایگزین زمان خواب شما می‌شود. نوجوانان وقتی از گوشی استفاده می‌کنند، به‌سادگی می‌توانند تا دیروقت بیدار بمانند.»
او افزود که علاوه بر این، گوشی‌ها می‌توانند مغز را به شیوه‌هایی تحریک کنند که بر کیفیت خواب تأثیر منفی می‌گذارد.
بیگمن گفت: «مواردی مانند شبکه‌های اجتماعی، ویدیوها، پیام‌دادن، اعلان‌ها و نور، همگی سیگنال‌هایی هستند که از طریق حواس ما- یعنی چشم‌ها و گوش‌ها- به مغز مخابره می‌شوند. این سیگنال‌ها به مغز پیام می‌دهند که باید هوشیار بماند، در حالی که در آن زمان مغز باید در حال آرام‌گرفتن و آماده‌شدن برای استراحت باشد.»
او افزود: «علاوه بر این، مسئله نور مطرح است. می‌دانیم که نور یکی از مؤلفه‌های حسی اصلی در تنظیم چرخه خواب و بیداری است. همین نور به‌تنهایی می‌تواند چرخه خواب ما را تغییر دهد.»
به گفته بیگمن، این یکی از نخستین مطالعاتی است که نشان می‌دهد چه زمانی را می‌توان به عنوان یک «ساعت پایان» مناسب برای استفاده نوجوانان از تلفن همراه در نظر گرفت.
او گفت: «این پژوهش نشان داد که استفاده از گوشی پس از ساعت ۱۰ شب، با مشکلاتی در به خواب رفتن یا کاهش کل زمان خواب مرتبط است.»
بیگمن تأکید کرد که نوجوانان به شدت به خواب شبانه باکیفیت نیاز دارند.
او گفت: «می‌دانیم که تکه‌تکه شدن خواب (خواب منقطع) در کودکان و نوجوانان منجر به کاهش دقت، ضعف در تمرکز، کیفیت پایین خواب، تحریک‌پذیری بیشتر و واکنش‌های هیجانی شدیدتر می‌شود. این وضعیت می‌تواند سطح استرس و اضطراب را بالا ببرد و حتی در بروز خلق و خوی افسرده نقش داشته باشد. علاوه بر این، می‌تواند باعث خواب‌آلودگی در طول روز، کاهش انگیزه و حتی دشواری در کنترل تکانه‌ها یا تصمیم‌گیری شود.»
با این حال، او توصیه می‌کند که والدین نباید نوجوانان را با گرفتن تلفن همراه تهدید کنند؛ بلکه بهتر است آنها را تشویق کنند تا استفاده از گوشی را با فعالیت‌های آرام‌بخش دیگری جایگزین کنند که محرک‌های کمتری دارند. فعالیت‌هایی نظیر مطالعه، گوش دادن به موسیقی، انجام تمرینات تمدد اعصاب و حرکات کششی که به گفته او، به ایجاد شرایط مناسب برای خواب کمک می‌کنند.
نظر شما