شایان سلطانی، کارگردان نمایش خیابانی «میم مثل میناب» از اراک، در گفت‌وگو با خبرنگار مهر، در حاشیه هفتمین جشنواره سراسری تئاتر خیابانی تبریزیم، با اشاره به انگیزه خود از انتخاب موضوع این نمایش اظهار کرد: من خودم معلم هستم و ۱۳ سال است که در این حرفه فعالیت می‌کنم؛ به همین دلیل احساس می‌کردم در قبال دانش‌آموزان میناب مسئولیتی بر عهده دارم و می‌خواستم با اجرای یک اثر نمایشی، ادای دینی به آنان داشته باشم.
وی افزود: برای رسیدن به ایده مناسب، بارها درباره موضوع با همسرم، نگار مددی که نویسندگی این نمایش را بر عهده دارد، گفت‌وگو کردیم تا اینکه داستانی از سوی ایشان پیشنهاد شد که احساس کردم بیانگر حرف دل من است. به همین دلیل تصمیم گرفتیم این روایت را در قالب نمایش به مخاطبان ارائه کنیم.
سلطانی با اشاره به پیوند حرفه معلمی خود با موضوع نمایش ادامه داد: ارتباط روزمره با دانش‌آموزان باعث می‌شود مسائل و اتفاقاتی که برای کودکان رخ می‌دهد، از زاویه‌ای نزدیک‌تر و انسانی‌تر دیده شود. انتخاب این موضوع نیز از همین احساس مسئولیت و دغدغه شکل گرفت.
روایت میناب؛ فراتر از بازگویی یک حادثه تلخ
کارگردان نمایش «میم مثل میناب» با اشاره به هدف خود از بازنمایی این رویداد در قالب تئاتر خیابانی اظهار کرد: این نمایش به یک اتفاق تلخ می‌پردازد، اما تلاش ما این نیست که مخاطب تنها با اندوه از سالن یا محل اجرا خارج شود؛ می‌خواهیم در کنار یادآوری آنچه رخ داده است، به درس‌ها و پیام‌هایی نیز توجه شود که از این روایت می‌توان گرفت.
وی با اشاره به تجربه‌های شخصی خود در مواجهه با اندوه و فقدان افزود: من همیشه به دانش‌آموزانم می‌گویم اگر روزهایی حال خوبی ندارند، به بهشت زهرا بروند و به اموات خود سر بزنند. منظورم این نیست که مواجهه با مرگ و فقدان لزوماً حال انسان را بدتر می‌کند، بلکه گاهی روبه‌رو شدن با واقعیت‌های زندگی می‌تواند به درک عمیق‌تر از آن و آموختن درس‌های تازه منجر شود.
سلطانی ادامه داد: نمایش «میم مثل میناب» نیز با یادآوری حادثه‌ای تلخ، تلاش می‌کند مخاطب را به تأمل درباره زندگی و پیامدهای چنین رویدادهایی دعوت کند. به اعتقاد من، اگر مردم با داستان دانش‌آموزانی که جان خود را از دست داده‌اند و میراثی که از آنان بر جای مانده است آشنا شوند، این روایت می‌تواند علاوه بر ایجاد اندوه، زمینه‌ای برای یادگیری و نگاه متفاوت به زندگی فراهم کند.
وی تأکید کرد: هدف ما این است که مخاطب در کنار مواجهه با رنج و اندوه ناشی از این حادثه، به مفاهیم عمیق‌تری مانند امید و مقاومت نیز توجه کند و روایت این دانش‌آموزان را تنها در چارچوب یک اتفاق تلخ نبیند.
این کارگردان تئاتر خاطرنشان کرد: بازگویی رویدادهای تلخ از طریق هنر، زمانی می‌تواند تأثیر ماندگارتری داشته باشد که به تأمل درباره پیامدهای انسانی آن رویدادها و ارزش‌هایی که می‌توان از دل تجربه‌ها دریافت کرد، منجر شود.
تئاتر خیابانی؛ پیوند احساسات مخاطب با روایت‌های انسانی
سلطانی با اشاره به بازخورد مخاطبان از اجرای نمایش «میم مثل میناب» گفت: این داستان از دل برآمده است و فکر می‌کنم همین مسئله باعث شده بتواند با دل مخاطبان ارتباط برقرار کند.
وی افزود: هنگامی که یک اثر هنری بر پایه دغدغه‌ای واقعی شکل می‌گیرد، هنرمند می‌تواند ارتباط نزدیک‌تری با موضوع برقرار کند و آن را صادقانه‌تر به مخاطب انتقال دهد. امیدوارم این نمایش نیز بتواند علاوه بر یادآوری دانش‌آموزان میناب، زمینه‌ای برای توجه بیشتر به پیام‌ها و درس‌های این روایت فراهم کند.
کارگردان نمایش «میم مثل میناب» با اشاره به فضای تعاملی جشنواره تئاتر خیابانی تبریزیم، از برگزارکنندگان این رویداد در سازمان فرهنگی اجتماعی ورزشی شهرداری تبریز و مردم تبریز قدردانی کرد و گفت: فراهم شدن امکان اجرای آثار در فضاهای عمومی، فرصت ارتباط مستقیم با مخاطبان را ایجاد می‌کند و به هنرمندان اجازه می‌دهد روایت‌های خود را در میان مردم ارائه کنند.
به گفته وی، تئاتر خیابانی ظرفیت آن را دارد که موضوعات انسانی و اجتماعی را از طریق اجرا و ارتباط مستقیم با مخاطبان مطرح کند؛ ظرفیتی که می‌تواند در بازتاب تجربه‌های مشترک انسانی و انتقال پیام آثار نمایشی مورد استفاده قرار گیرد.
نظر شما