۱۸ شهریور ۱۴۰۵، ۸:۱۶

فشار هزینه‌های تولید بر لباس فرم مدارس در آستانه مهر

فشار هزینه‌های تولید بر لباس فرم مدارس در آستانه مهر

بازار روپوش مدارس در آستانه سال تحصیلی با کمبود تولید و توزیع مواجه نیست، اما جهش قیمت پارچه و نخ، هزینه دوخت را بالا برده و قیمت برخی لباس‌های فرم را تا دو برابر افزایش داده است.

به گزارش خبرنگار مهر، با نزدیک شدن به آغاز سال تحصیلی، بازار لباس فرم مدارس دوباره به یکی از مقصدهای خرید خانواده‌ها تبدیل شده است؛ مغازه‌های عرضه لباس فرم و کارگاه‌های دوخت این روزها شلوغ‌تر از هفته‌های گذشته‌اند و والدینی که خرید روپوش فرزندانشان را به روزهای پایانی موکول کرده‌اند، در رفت‌وآمد میان فروشگاه‌ها و مراکز عرضه هستند. در این میان، تنوع مدل و جنس پارچه و البته قیمت‌های متفاوت، بخشی از تجربه خرید امسال را برای خانواده‌ها رقم زده است.

بررسی خبرنگار مهر در بازار لباس فرم مدارس نشان می‌دهد اگرچه از نظر تأمین و توزیع کمبودی گزارش نمی‌شود، اما افزایش هزینه‌های تولید خود را در قیمت‌های نهایی نشان داده است. فعالان این بازار از رشد هزینه پارچه، نخ و دستمزد دوخت می‌گویند و معتقدند فاصله قیمت‌ها با سال گذشته بیش از آنکه ناشی از کمبود یا اختلال در عرضه باشد، به افزایش هزینه‌های تولید برمی‌گردد؛ موضوعی که حالا در روزهای منتهی به بازگشایی مدارس، بیشتر از همیشه به چشم می‌آید.

روپوش ۱.۱ میلیون تومانی به حدود ۲ میلیون رسید

اکبر صدقی، رئیس اتحادیه صنف خیاطان زنانه و مردانه تهران، افزایش قیمت مواد اولیه را یکی از مهم‌ترین عوامل رشد قیمت لباس فرم می‌داند. به گفته او، قیمت پارچه تولید داخل که سال گذشته در همین مقطع حدود ۱۲۰ هزار تومان بود، امسال به بیش از ۲۹۵ هزار تومان رسیده و در برخی رنگ‌ها تا حدود ۳۸۰ هزار تومان نیز افزایش یافته است. قیمت نخ و دستمزد دوخت نیز رشد کرده و مجموع این افزایش هزینه‌ها در قیمت نهایی لباس فرم منعکس شده است.

صدقی می‌گوید افزایش هزینه مواد اولیه در برخی نمونه‌ها باعث رشد نزدیک به ۱۰۰ درصدی قیمت روپوش شده است. به گفته او، روپوشی که سال گذشته حدود یک میلیون و ۱۰۰ هزار تومان قیمت داشت، امسال به حدود دو میلیون تومان رسیده است.

البته بازار لباس فرم یک نرخ واحد ندارد و قیمت نهایی بر اساس مقطع تحصیلی، دخترانه یا پسرانه بودن، مدل، جنس پارچه و اندازه لباس تغییر می‌کند. بررسی قیمت‌های عرضه‌شده در بازار نیز نشان می‌دهد لباس فرم‌های ساده و اقتصادی در شهریور امسال از حدود ۶۵۰ هزار تومان آغاز می‌شوند و در برخی مدل‌ها به ۱.۵ تا ۲ میلیون تومان می‌رسند. در بخش‌هایی از بازار نیز قیمت لباس فرم کامل تا حدود ۳.۵ میلیون تومان گزارش می‌شود؛ رقمی که بیشتر مربوط به سفارش‌های کامل‌تر و مدل‌هایی با هزینه دوخت و مواد اولیه بالاتر است.

به این ترتیب، خانواده‌ها بسته به نوع لباس و مدرسه با بازه قیمتی قابل توجهی مواجه‌اند؛ به‌گونه‌ای که قیمت یک لباس فرم ساده می‌تواند حدود ۶۵۰ هزار تومان باشد، در حالی که برای مدل‌های کامل‌تر باید چند میلیون تومان هزینه کرد. این اختلاف قیمت، بیش از آنکه ناشی از کمبود کالا باشد، به تفاوت در نوع پارچه، مدل، میزان پارچه مصرفی و هزینه دوخت برمی‌گردد.

نرخ مصوب هست، اما بازار یک قیمت ندارد

در کنار قیمت‌های بازار، یکی از موضوعات مهم امسال تفاوت میان نرخ‌های مصوب و مبالغی است که در برخی مناطق از خانواده‌ها دریافت می‌شود. در تیرماه، نرخ مصوب دوخت روپوش مدارس پس از بررسی و تأیید اتاق اصناف تهران به دستگاه‌های مربوط ابلاغ شد. با این حال، صدقی اعلام کرده است که در برخی موارد نرخ مصوب مبنای عمل قرار نگرفته و قیمت‌گذاری به شکل منطقه‌ای انجام شده است.

به همین دلیل قیمت لباس فرم می‌تواند بر اساس مدرسه، پیمانکار، مدل لباس و نوع پارچه متفاوت باشد. در استان‌های دیگر نیز برای کنترل قیمت، نرخ‌نامه‌های جداگانه اعلام شده است. برای نمونه، آموزش و پرورش مشهد نرخ لباس فرم سال تحصیلی ۱۴۰۵-۱۴۰۶ را اعلام کرده و بر رعایت نرخ‌های تعیین‌شده تأکید داشته است.

فشار هزینه‌های تولید بر لباس فرم مدارس در آستانه مهر

مدارس نباید هر سال لباس فرم را تغییر دهند

در شرایطی که قیمت لباس فرم افزایش یافته، آموزش و پرورش تلاش کرده با جلوگیری از تغییر مداوم لباس فرم، بخشی از هزینه خانواده‌ها را کاهش دهد. بر اساس شیوه‌نامه امسال، مدارس باید از تغییر سالانه رنگ و مدل لباس فرم خودداری کنند تا در صورت مناسب بودن لباس سال قبل، دانش‌آموز مجبور به خرید لباس جدید نباشد.

این سیاست می‌تواند برای خانواده‌هایی که لباس سال قبل همچنان قابل استفاده است، هزینه خرید مهر را کاهش دهد؛ هرچند برای دانش‌آموزانی که لباس قبلی دیگر اندازه آنها نیست یا فرسوده شده، خرید لباس جدید همچنان ضروری است.

افزایش قیمت از ابتدای زنجیره تولید

در بازار امسال، مسئله اصلی کمبود لباس فرم نیست و تولیدکنندگان داخلی همچنان توان تأمین نیاز بازار را دارند. مشکل اصلی به افزایش هزینه‌های تولید برمی‌گردد؛ از پارچه و نخ گرفته تا دستمزد نیروی کار. به گفته فعالان بازار، اگر مواد اولیه در زمان مناسب و با قیمت منطقی در اختیار تولیدکننده قرار گیرد، امکان کنترل قیمت تمام‌شده بیشتر خواهد بود.

این مسئله در شرایطی اهمیت دارد که شهریورماه همزمان با افزایش هزینه‌های مختلف بازگشایی مدارس است و خانواده‌ها باید برای لباس فرم، کیف، کفش، نوشت‌افزار و سایر ملزومات آموزشی هزینه کنند. بنابراین افزایش قیمت لباس فرم، حتی در صورت نبود کمبود در بازار، می‌تواند سهم بیشتری از بودجه خانوار را به خود اختصاص دهد.

بازار لباس فرم در آستانه اول مهر

به گزارش مهر، بازار لباس فرم مدارس در روزهای پایانی شهریور از نظر تأمین با کمبود جدی مواجه نیست، اما قیمت‌ها نسبت به سال گذشته افزایش محسوسی داشته‌اند. در حال حاضر، لباس فرم‌های ساده و اقتصادی از حدود ۶۵۰ هزار تومان قیمت دارند و نمونه‌های گران‌تر تا حدود ۲ میلیون تومان و بیشتر عرضه می‌شوند؛ در برخی موارد نیز قیمت لباس فرم کامل به حدود ۳.۵ میلیون تومان می‌رسد.

در چنین شرایطی، تعیین نرخ مصوب اگرچه می‌تواند از دریافت مبالغ غیرمنطقی جلوگیری کند، اما کنترل پایدار قیمت نیازمند مدیریت هزینه‌های تولید در ابتدای زنجیره است. تا زمانی که قیمت پارچه، نخ و سایر نهاده‌های تولید افزایش داشته باشد، بخشی از این هزینه‌ها در نهایت به قیمت لباس فرم منتقل خواهد شد؛ هزینه‌ای که حالا در روزهای منتهی به بازگشایی مدارس، مستقیماً به خانواده‌ها تحمیل می‌شود.

کد مطلب 6939133

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
  • نظرات حاوی توهین و هرگونه نسبت ناروا به اشخاص حقیقی و حقوقی منتشر نمی‌شود.
  • نظراتی که غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نمی‌شود.
  • captcha

    نظرات

    • IR ۰۸:۵۰ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      0 0
      کودکانی که باید کودک بمانند تا در روپوش مدارس جا بگیرند
    • NP DE ۱۰:۳۰ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      4 0
      این گزارش درباره لباس فرم مدارس، دقیقا همان الگویی را تکرار می‌کند که در نوشت‌افزار در خبر قبلی دیدیم: (کمبود کالا نیست، اما هزینه تولید جهش کرده و قیمت نهایی را بالا برده است.) در ادامه، چالش دقیق و راهکار دائمی را به‌صورت ساختاریافته و مبتنی بر همین خبر بررسی می‌کنیم .
    • NP DE ۱۱:۳۱ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      10 0
      چالش دقیق کجاست؟ ۱) مشکل اصلی (کمبود عرضه) نیست، (جهش هزینه تولید) است خبر صراحتا می‌گوید: (بازار روپوش مدارس در آستانه سال تحصیلی با کمبود تولید و توزیع مواجه نیست، اما جهش قیمت پارچه و نخ، هزینه دوخت را بالا برده و قیمت برخی لباس‌های فرم را تا دو برابر افزایش داده است.)
    • NP DE ۱۱:۳۲ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 0
      یعنی: تولیدکنندگان توان تأمین نیاز بازار را دارند. انبارها خالی نیست. اما هزینه مواد اولیه و دستمزد آن‌قدر بالا رفته که قیمت نهایی برای خانواده‌ها سنگین شده است.
    • NP DE ۱۱:۳۲ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 1
      ۲) ریشه گرانی: پارچه، نخ و دستمزد دوخت رئیس اتحادیه خیاطان زنانه و مردانه تهران اعداد مشخصی می‌دهد: قیمت پارچه تولید داخل: سال گذشته: حدود ۱۲۰ هزار تومان امسال: بیش از ۲۹۵ هزار تومان، در برخی رنگ‌ها تا حدود ۳۸۰ هزار تومان قیمت نخ و دستمزد دوخت هم رشد کرده است. در نتیجه، روپوشی که سال گذشته حدود ۱.۱ میلیون تومان بود، امسال به حدود ۲ میلیون تومان رسیده (رشد نزدیک به ۱۰۰ درصد). این یعنی گرانی از ابتدای زنجیره تولید شروع شده (پارچه و نخ)، نه از سود خیاط یا فروشنده.
    • NP DE ۱۱:۳۳ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      3 0
      ۳) تفاوت نرخ مصوب و قیمت واقعی بازار خبر به یک نکته مهم دیگر هم اشاره می‌کند: (نرخ مصوب دوخت روپوش مدارس ابلاغ شده، اما در برخی موارد نرخ مصوب مبنای عمل قرار نگرفته و قیمت‌گذاری به شکل منطقه‌ای انجام شده است.) یعنی: نرخ‌نامه رسمی وجود دارد، اما اجرا یکدست نیست. قیمت نهایی بسته به مدرسه، پیمانکار، مدل لباس و نوع پارچه متفاوت است. در برخی استان‌ها (مثل مشهد) نرخ‌نامه جداگانه اعلام شده، اما همچنان تفاوت قیمت محسوس است.
    • NP DE ۱۱:۳۳ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 0
      ۴) فشار مضاعف روی خانواده‌ها در کنار سایر هزینه‌های مهر لباس فرم فقط یکی از اقلام پرهزینه بازگشایی مدارس است؛ خانواده‌ها هم‌زمان باید برای: لباس فرم (از ۶۵۰ هزار تومان تا ۲–۳.۵ میلیون تومان) نوشت‌افزار (۵۰–۱۰۰ درصد گران‌تر) کیف، کفش و سایر ملزومات هزینه کنند. بنابراین، حتی اگر کمبود کالا نباشد، سهم لباس فرم از بودجه خانوار به‌شدت بالا رفته و فشار را چندبرابر کرده است.
    • NP DE ۱۱:۳۳ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 0
      راهکار دائمی چیست؟ با توجه به ساختار مشکل، راهکارها باید هم کوتاه‌مدت (برای امسال و سال آینده) و هم بلندمدت (ساختاری) باشند. الف) راهکارهای کوتاه‌مدت (برای امسال و سال آینده) مدیریت قیمت پارچه و نخ در بازه حساس (مهرماه) برای پارچه‌های پرمصرف لباس فرم مدارس، می‌توان در بازه مرداد تا مهر، سازوکار قیمت‌گذاری شفاف‌تر یا سقف قیمت موقت تعریف کرد تا از جهش ناگهانی هزینه تولید جلوگیری شود.
    • NP DE ۱۱:۳۴ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      1 0
      ۲. تسهیل واردات یا تأمین داخلی پارچه و نخ با ارز ترجیحی/نرخ ثابت بخشی از پارچه و نخ مورد نیاز لباس فرم یا وارداتی است یا وابسته به مواد اولیه خارجی؛ می‌توان برای این اقلام، ارز با نرخ مشخص یا تسهیلات ویژه در نظر گرفت تا هزینه تمام‌شده کاهش یابد.
    • NP DE ۱۱:۳۵ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      1 0
      ۳. الزام مدارس به پایبندی به نرخ‌نامه مصوب و شفاف‌سازی قیمت ابلاغ رسمی نرخ‌نامه به تمام مدارس و پیمانکاران و الزام به درج قیمت مصوب روی فاکتور. ۴. ایجاد سامانه یا کانال شفاف برای اعلام قیمت‌های مصوب به خانواده‌ها تا بدانند چه مبلغی منطقی است و چه مبلغی غیرمنطقی. حمایت از خرید گروهی مدارس و تعاونی‌های والدین تشویق مدارس به خرید عمده مستقیم از تولیدکنندگان یا کارگاه‌های معتبر با تخفیف حجمی و حذف چند لایه واسطه. امکان ایجاد «تعاونی لباس فرم» در هر مدرسه یا منطقه برای چانه‌زنی جمعی با تولیدکنندگان
    • NP DE ۱۱:۳۶ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      1 0
      ۵. اجرای جدی سیاست (عدم تغییر سالانه مدل و رنگ لباس فرم) همان‌طور که در شیوه‌نامه آمده، مدارس نباید هر سال رنگ و مدل لباس فرم را تغییر دهند. این سیاست باید با نظارت واقعی اجرا شود تا خانواده‌هایی که لباس سال قبل هنوز قابل استفاده است، مجبور به خرید جدید نشوند.
    • NP DE ۱۱:۳۶ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      3 0
      ب) راهکارهای بلندمدت و ساختاری توسعه زنجیره تأمین داخلی پارچه و نخ پرمصرف مدارس سرمایه‌گذاری در تولید پارچه‌های ساده، بادوام و ارزان‌قیمت مخصوص لباس فرم (پلی‌استر، کتان، ترکیبی) با اولویت کالاهای پرمصرف مدارس. هدف: کاهش وابستگی به واردات و نوسانات ارزی در بلندمدت.
    • NP DE ۱۱:۳۷ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 0
      ۲. استانداردسازی لباس فرم پایه تعریف استانداردهای ملی برای لباس فرم مدارس (جنس پارچه، تعداد دست‌دوزی، دوام، رنگ‌بندی محدود) تا به‌جای رقابت روی مدل‌های پیچیده و گران، رقابت روی قیمت و کیفیت واقعی شکل بگیرد. این کار هم هزینه تولید را کم می‌کند و هم امکان خرید گروهی و قیمت‌گذاری شفاف را آسان‌تر می‌کند.
    • NP DE ۱۱:۳۸ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 0
      ۳. ثبات‌سازی سیاست‌های ارزی و تجاری برای مواد اولیه نساجی هرچه محیط کسب‌وکار و نرخ ارز باثبات‌تر باشد، تولیدکنندگان پارچه و نخ می‌توانند برنامه‌ریزی بلندمدت کنند و از انباشت هزینه و قیمت‌گذاری احتیاطی پرهیز کنند.
    • NP DE ۱۱:۳۸ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 0
      ۴. شفاف‌سازی قیمت و کاهش حلقه‌های اضافی توزیع ایجاد سامانه شفاف قیمت‌گذاری و توزیع لباس فرم که تولیدکننده پارچه، تولیدکننده لباس، پیمانکار مدرسه و فروشنده نهایی در آن مشخص باشند؛ این کار هم از رانت جلوگیری می‌کند و هم امکان نظارت دقیق‌تر را فراهم می‌کند. ۵. حمایت از نوآوری و کاهش مصرف مواد اولیه تشویق تولیدکنندگان به طراحی لباس‌های با دوام‌تر، قابل‌شست‌وشوی بیشتر و الگوهای بهینه‌تر که ضایعات پارچه را کم کند تا در بلندمدت هزینه هر دانش‌آموز کاهش یابد.
    • NP DE ۱۱:۳۹ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 0
      جمع‌بندی فشرده چالش دقیق: کمبود کالا نیست؛ جهش هزینه تولید (پارچه، نخ، دستمزد) است که از ابتدای زنجیره شروع شده و به قیمت نهایی منتقل شده است. ریشه مشکل: وابستگی به مواد اولیه خارجی/پتروشیمی، جهش نرخ ارز، و عدم اجرای یکدست نرخ‌نامه مصوب. راهکار دائمی: حرکت از (مدیریت مقطعی قیمت) به سمت (تولید مواد اولیه کلیدی پارچه و نخ + استانداردسازی لباس فرم پایه + ثبات سیاست‌های ارزی و تجاری + شفاف‌سازی قیمت و خرید گروهی).
    • NP DE ۱۱:۴۱ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 0
      از این خبر درباره لباس فرم مدارس، چند نکته کلیدی وجود دارد که اگر در نظراتتان به‌صورت صریح و برجسته اشاره نکرده باشید، حتما ارزش اضافه‌کردن دارد؛ چون هم برداشت عمومی را اصلاح می‌کند و هم جهت‌گیری راهکارها را مشخص می‌کند: ۱) (کمبود کالا نیست، جهش هزینه تولید است) – این تمایز بسیار مهم است خبر صراحتا می‌گوید: (بازار روپوش مدارس در آستانه سال تحصیلی با کمبود تولید و توزیع مواجه نیست، اما جهش قیمت پارچه و نخ، هزینه دوخت را بالا برده و قیمت برخی لباس‌های فرم را تا دو برابر افزایش داده است.)
    • NP DE ۱۱:۴۲ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 0
      مشکل (نبود لباس) یا (احتکار) نیست. مشکل (هزینه تمام‌شده) است که از پارچه و نخ شروع شده و به قیمت نهایی رسیده است. این نکته برای افکار عمومی و سیاست‌گذار مهم است، چون به‌جای تمرکز بر (کمبود و قاچاق)، باید روی (هزینه تولید و مواد اولیه) تمرکز کرد.
    • NP DE ۱۱:۴۵ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 0
      یعنی: نرخ‌نامه رسمی وجود دارد، اما اجرا یکدست نیست. قیمت نهایی بسته به مدرسه، پیمانکار، مدل لباس و نوع پارچه متفاوت است. در برخی استان‌ها (مثل مشهد) نرخ‌نامه جداگانه اعلام شده، اما همچنان تفاوت قیمت محسوس است. چون نشان می‌دهد مشکل فقط (هزینه تولید) نیست، بلکه (عدم اجرای یکدست نرخ‌نامه مصوب) هم هست. این یعنی راهکار باید هم روی (هزینه مواد اولیه) و هم روی (شفاف‌سازی و نظارت بر اجرا) متمرکز شود.
    • NP DE ۱۱:۴۹ - ۱۴۰۵/۰۶/۱۸
      2 0
      لباس فرم فقط یکی از اقلام پرهزینه است. هر سیاست حمایتی باید به‌صورت (بسته کامل مهر) (لباس + نوشت‌افزار + کیف و کفش) دیده شود، نه تک‌قلمی.